January 28th, 2014
เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2556 ที่ผ่านมา ดร.สรณ์ ได้จัดทำ WORKSHOP ให้กับผู้ประกอบการ JIB Computer ณ โรงแรมเอเชีย แอร์พอร์ต
โดยครั้งนี้เป็นการจัด Brand Strategy Workshop ครั้งที่ 1 ให้กับผู้ประกอบการรายนี้คะ
Categories: Uncategorized | No Comments
January 28th, 2014
ดร.สรณ์ได้จัดทำ IF Workshop เพื่อการวางกลยุทธ์การตลาดและการสื่อสารแบบบูรณาการให้กับผลิตภัณฑ์ของ IF เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2556 ที่ผ่านมา
Categories: Uncategorized | No Comments
January 28th, 2014
ต้องขอแสดงความยินดีกับ SANAKU ด้วยนะคะ ที่สินค้าของ SANAKU ที่ดร.สรณ์ ได้ช่วยสร้างแบรนด์ให้นั้นได้ไปวางจำหน่ายในต่างประเทศแล้ว 
Categories: Uncategorized | No Comments
January 13th, 2014
ประเทศไทยมีกระทรวงทั้งหมด 19 กระทรวง ที่มีบทบาทและหน้าที่แตกต่างกันไปในการขับเคลื่อนประเทศชาติในภาคธุรกิจที่หลากหลาย รวมทั้งเป็นหน่วยงานที่คอยช่วยเหลือดูแลและพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม รวมถึงการกินดี อยู่ดีของภาคประชาชนโดยรวม
มีใครเคยคิดไหมว่า ผู้บริโภคในแต่ละวันมีปฏิสัมพันธ์กับสรรพสิ่งที่อยู่รอบตัวพวกเขาในรูปแบบของแบรนด์มากน้อยเพียงใด
อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่า แบรนด์เป็นเพียงแค่โลโก้ที่สวย สะดุดตา หรือหีบห่อบรรจุภัณฑ์ที่แตกต่าง ไม่เหมือนใคร
แบรนด์เป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับประสบการณ์ดีๆ ที่ผู้บริโภคมีต่อสินค้า บริการ พนักงานในองค์กร โฆษณา ประชาสัมพันธ์ หรือกิจกรรมสังคมจากแต่ละองค์กร เป็นต้น
ผมจึงอยากให้ประเทศไทยมีกระทรวงบริหารจัดการแบรนด์ (Ministry of Brand Management) เพื่อนำพาสิ่งที่ดีในปัจจุบันให้ดียิ่งขึ้นไปอีกในอนาคต บนความสามารถในการแข่งขัน ในตลาดที่ใหญ่ขึ้นอย่างยั่งยืน โดยจะต้องไม่คิดแค่การแข่งขันในวงแคบ อย่างในประเทศไทยเท่านั้น
ลองย้อนกลับมาดูในธุรกิจที่ปรึกษา การบริหารจัดการแบรนด์อย่าง Brand Agency หรือ เอเจนซี่โฆษณา ที่มีหน่วยงาน Strategic Planning และ Consumer Insights
บริษัทเหล่านี้มีบทบาทและหน้าที่ในการสร้างแบรนด์ให้กับสินค้าหรือบริการต่างๆ ได้อย่างสำเร็จและมีประสิทธิภาพ เพราะคนในสายอาชีพนี้ เขามีความรู้ ความสามารถและประสบการณ์ที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับการปั้นดินให้เป็นดาว จากของที่ธรรมดาที่สุด สู่ของที่เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณค่า สร้างมูลค่ามากมายมหาศาลให้สินค้าและบริการในแต่ละอุตสาหกรรม
อย่างที่เราทราบกัน แบรนด์เป็นพลังที่มีความสามารถในการแยกและทำให้สินค้าหรือบริการตัวหนึ่งแตกต่างจากอีกตัวหนึ่งได้
ทำไมผู้บริโภคถึงเลือกโทรศัพท์มือถือแบรนด์หนึ่งที่อาจมี Feature และ Function เหมือนกับอีกแบรนด์หนึ่ง
ที่สำคัญไปกว่า แบรนด์มีพลังที่สามารถสร้างมูลค่าของสินค้าตัวหนึ่งให้ได้ราคามากกว่าแบรนด์อีกตัวหนึ่ง
ทำไมผู้บริโภคถึงยอมจ่ายเงินซื้อสินค้าชนิดหนึ่งในราคาที่แพงกว่าสินค้าประเภทเดียวกัน โดยเฉพาะสินค้าที่เป็นประเภท Commodity อย่างเช่น ข้าว น้ำตาล หรือน้ำดื่ม
กระทรวงบริหารจัดการแบรนด์ (Ministry of Brand Management) ควรจะมีบทบาทและหน้าที่ในการจัดการภาพลักษณ์ของนายกรัฐมนตรี คณะรัฐมนตรีรวมไปถึงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร์ทุกคนในสภา ในฐานะที่ถูกมองว่าเป็นฟันเฟืองในการขับเคลื่อนประเทศชาติที่ใหญ่ที่สุด
กระทรวงบริหารจัดการแบรนด์ (Ministry of Brand Management) จะมีบทบาทและหน้าที่ในการช่วยลบล้างภาพลักษณ์ที่ประชาชนส่วนใหญ่มักจะมองบุคคลเหล่านี้ว่ามีแต่ผลประโยชน์ส่วนตัว เล่นพรรค เล่นพวกหรือแม้กระทั่งดีแต่พูด
การลบล้างภาพลักษณ์คงไม่ได้เป็นเรื่องที่ยากไปกว่าการที่จะทำอย่างไรให้บุคคลเหล่านี้มีทัศนคติ นิสัยใจคอและวิธีคิดเป็นที่ยอมรับต่อประชาชน
คล้ายๆกับการสร้างแบรนด์ที่เป็นสินค้าหรือบริการ คุณไม่สามารถจะหลอกผู้บริโภคได้ว่าโลชั่นทาหน้าของคุณสามารถทำให้หน้าที่หมองคล้ำของผู้บริโภคขาวได้ในเวลา 7 วัน หากสินค้าตัวนั้นไม่มีประสิทธิภาพที่ดี โดดเด่นและแตกต่างจริงๆ
การสร้างแบรนด์ไม่ได้เป็นแค่การสร้างภาพอย่างที่หลายๆคนเข้าใจ
การสร้างภาพคือการทำอะไรก็ได้ ที่เป็นเพียงแค่เปลือกนอกเท่านั้น ซึ่งไม่สามารถสร้างความยั่งยืนให้ธุรกิจได้
ผมมองว่ากระทรวงบริหารจัดการแบรนด์ (Ministry of Brand Management) ควรจะมีบทบาทและหน้าที่ในการนำสินค้าและบริการดีๆจากความมุ่งมั่นตั้งใจของชาว SME ออกไปยังต่างประเทศ เพื่อสร้างรายได้ ความภาคภูมิใจ และศักดิ์ศรีต่อผู้ประกอบการ SME ที่มีสินค้าและบริการที่ดีๆ แต่ถูกซ่อนไว้ด้วยความไม่มีทิศทาง ไม่มีจุดยืนในการทำธุรกิจ
ผมไม่ได้มองข้ามความสำคัญของกระทรวงหรือกรม กอง ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างแบรนด์ให้กับธุรกิจของผู้ประกอบการ SME ที่มีอยู่หลากหลายหน่วยงานในปัจจุบัน
มันจะดีกว่าไหมที่ผู้ประกอบการสามารถเดินมาที่ที่เดียวแล้วสามารถได้รับบริการแบบ One Stop Shop Concept จาก Total Solution ที่กระทรวงบริหารจัดการแบรนด์ (Ministry of Brand Management) จะดูแลให้ตั้งแต่กระบวนการต้นน้ำไปสู่กระบวนการปลายน้ำ
Model จะเป็นเหมือน Brand Consulting Agency และ Creative Agency ที่อยู่ในรูปแบบกระทรวง มีหน่วยงานเฉพาะเจาะจงในการหา Insights ของผู้บริโภคในแต่ละประเทศ เพื่อนำมาวิเคราะห์และพัฒนาสินค้าและบริการในแต่ละประเภทให้มีทิศทางและจุดยืนที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้น
จากนั้นก็นำข้อมูลที่มีอยู่เข้าสู่กระบวนการตั้งชื่อ ออกแบบหีบห่อบรรจุภัณฑ์อย่างมีระบบ
มีการตั้งชื่อใหม่ให้เหมาะสมกับประเภทธุรกิจสินค้าและบริการที่ไม่สร้างความประหลาดใจและงุนงงให้ผู้บริโภคในต่างประเทศ
เช่น พรทิพย์ PORN TIP ที่มีความหมายในภาษาอังกฤษว่า การแนะนำสิ่งที่เป็นเรื่องลามก
หรือ Nok Food ที่มีการอ่านออกเสียงในภาษาอังกฤษว่า No-K (โน-เค) Food แปลว่า อาหารที่แย่มากๆ
หรือชื่อภาษาไทยบางชื่อที่มีความหมายหยาบคาย ไม่เป็นสิริมงคลในบางประเทศ เช่นในประเทศแถบสแกนดิเนเวีย ฮ่องกง หรือ ฟิลิปปินส์ (ขอสงวนไม่เอ่ยถึงด้วยมารยาท)
ถ้าผู้อ่านเคยเดินทางไปหลายๆประเทศที่พัฒนาแล้ว คุณจะเห็นว่าในซุปเปอร์มาร์เก็ต หรือร้านค้าปลีกที่มีสินค้าจากประเทศไทยตั้งวางขายอยู่บนชั้นวางสินค้า สินค้าของเราจะขาดความโดดเด่นในรูปแบบหีบห่อบรรจุภัณฑ์ สู้คู่แข่งจากหลายๆประเทศแทบจะไม่ได้เลย
เพราะอะไร?
ข้อแรกคือ คนทำงานด้านออกแบบหีบห่อบรรจุภัณฑ์ที่ผมเคยเห็นในบางหน่วยงานไม่มีประสบการณ์ ส่วนใหญ่เป็นเด็กเพิ่งจบมารับจ๊อบ ขาดความรู้ความเข้าใจต่อหลักการและแนวคิดของการดีไซน์ ไม่เคยมีโอกาสเดินทางไปต่างประเทศเพื่อดูสภาพของการแข่งขันในตลาดที่พัฒนาไปไกลมากกว่าประเทศไทย
ถัดมาคือเอาประหยัดเข้าว่า ผมเห็นใจผู้ประกอบการที่มีเงินทุนน้อยกว่าบริษัทใหญ่ๆ ที่เป็นของคนไทยหรือต่างประเทศที่อยู่ในตลาดหลักทรัพย์
เมื่อใดที่มีการใช้มืออาชีพเข้ามาทำงาน เมื่อนั้นก็ย่อมมีคำว่า “ราคา” เข้ามาเกี่ยวข้อง
ราคาเป็นปัจจัยที่คอยบั่นทอนความกล้าของผู้ประกอบการ SME ส่วนใหญ่
ในความเป็นจริงสิ่งที่มีราคาถูก ไม่ได้หมายความว่าผู้ประกอบการจะสามารถประหยัดต้นทุนได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่า
ในทางตรงกันข้าม หากผู้ประกอบการมีหีบห่อบรรจุภัณฑ์ที่แตกต่างและโดดเด่นด้วยต้นทุนที่อาจจะสูงขึ้นอีกหน่อย ในระยะยาวมันคือการลงทุนที่ดีกว่าไม่ใช่หรือ
Unseen is Unsold คือแนวคิดที่เหมาะสมที่สุดในการนำมาใช้กับการตลาดสมัยใหม่
เมื่อสินค้าที่อยู่ในร้านไม่มีใครเห็น ไม่มีใครมองเพราะหีบห่อบรรจุภัณฑ์ไม่สวยไม่โดดเด่น ไม่สะดุดตาผู้บริโภคที่เดินผ่านไปมาในร้านก็ไม่มีความสนใจที่อยากจะเหลียวมอง
สุดท้ายสินค้าขายไม่ได้แล้วมันจะคุ้มไหมกับการลงทุนครั้งแรกที่อยู่บนพื้นฐานของราคาที่ต้องถูกที่สุดเพียงอย่างเดียว
ในภาคปฏิบัติ งบประมาณในแต่ละปีที่ถูกจัดไปให้กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการสร้างแบรนด์ในธุรกิจ SME มีมากพอสมควร มากพอที่จะทำให้ผู้ประกอบการ SME ไม่จำเป็นต้องควักเงินจากกระเป๋าตัวเองออกมาใช้ด้วยซ้ำไป
เราต้องเข้าใจว่าการสร้างแบรนด์ให้ยั่งยืนในตลาดต่างประเทศไม่ได้หมายถึงการทำกิจกรรมแบบ Exhibition หรือ Road Show ในประเทศใดประเทศหนึ่งเท่านั้น
Exhibition หรือ Road Show เป็นเครื่องมือในกระบวนการท้ายๆในการนำแบรนด์ไป “พบกับกลุ่มเป้าหมาย”
ผมได้พบกับความล้มเหลวในหลายธุรกิจของ SME ที่เสียเงินจองบูธและเสียเวลาไปกับการออกบูธในต่างประเทศ กับบางหน่วยงานราชการ ผลที่ได้กลับมาคือไม่มีคำสั่งซื้อจากกลุ่มเป้าหมายในประเทศนั้นๆ
จะโทษหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ไม่ได้ เพราะเป็นไปไม่ได้ที่คนนอกจะรู้ดีไปหมดทุกเรื่องเกี่ยวกับความต้องการที่แท้จริงของผู้บริโภคในประเทศนั้นๆ หรือแม้กระทั่งกลยุทธ์ ที่มาและที่ไปของสินค้าหรือบริการจากผู้ประกอบการ SME ที่มีจำนวนเป็นร้อยเป็นพันที่หน่วยงานเหล่านี้ต้องดูแลอยู่
ทุกอย่างต้องมีจุดเริ่มต้นในตัวตนและการวางตำแหน่งของสินค้าหรือบริการที่ชัดเจนและแตกต่าง
บ่อยครั้งผู้ประกอบการจะบอกว่าสินค้าของเขาดีสุดๆ ซึ่งผมก็ไม่เถียงเพราะว่าสินค้าของเขาถูกจัดอยู่ในระดับดีสุดๆจริงๆ
นอกเหนือจากกระบวนการต้นน้ำแล้ว เรายังต้องถอยกลับมาดูแลให้ความสำคัญกระบวนการปลายน้ำด้วย
ในที่นี้หมายถึง เราจะช่วยสร้างความสัมพันธ์ระหว่างสินค้าและผู้บริโภคที่อยู่ในท้องถิ่นนั้นได้อย่างไร
เราไม่ควรปล่อยให้แบรนด์ถูกทอดทิ้ง เมื่อแบรนด์มีโอกาสเติบโตในตลาดต่างประเทศ
เป็นไปได้ยากที่ผู้ประกอบการจะใช้เวลากินอยู่กับแบรนด์ในต่างประเทศที่ตนได้สร้างไว้
แล้วใครที่จะทำหน้าที่เหล่านี้
ผมขอให้ลองทบทวนอีกทีว่า กระทรวงบริหารจัดการแบรนด์ (Ministry of Brand Management) จะทำหน้าที่เป็นตัวแทนของผู้ประกอบการทั้งหลายในหลายๆประเทศทั่วโลก
คล้ายๆกับการมีตัวแทนของ Brand Agency A, B, C ที่มีออฟฟิศอยู่ตามเมื่องใหญ่ๆทั่วโลก มีหน่วยงานวางแผนกลยุทธ์ ออกแบบหีบห่อ สร้างงานโฆษณาและประชาสัมพันธ์ ไปจนถึง การทำวิจัยแบบ Post Tracking ว่าแบรนด์ของผู้ประกอบการมีสุขภาพอยู่ในระดับดีมากหรือกำลังป่วย เพื่อการขับเคลื่อนแบรนด์ไทยสู่แบรนด์สากลให้ประเทศไทยมีศักยภาพในการแข่งขันและศักดิ์ศรีเทียบชั้นแบรนด์ระดับโลก
ผมเชื่อเสมอว่าสินค้าและบริการจากประเทศไทยมีความโดดเด่น และแตกต่าง
ผมขอเป็นกำลังใจให้ครับ
Categories: Uncategorized | No Comments
December 24th, 2013
SIAM MUSIC YAMAHA ได้เรียนเชิญ ดร.สรณ์ จงศรีจันทร์ ให้จัดทำสัมมนา workshop สำหรับพนักงานของ SIAM MUSIC YAMAHA ในหัวข้อ Art of Thinking หรือ ศิลปะการคิด เมื่อวันที่ 27-28 พ.ย. ที่ผ่านมา ณ โรงแรม G HuaHin
นับว่า Art of Thinking หรือ ศิลปะการคิด เป็นอีกศาสตร์ที่เราหลายๆคนมองข้ามถึงความสำคัญในการพัฒนาทักษะการคิด โดยเฉพาะการคิดบวก รับรองได้ว่าหลังจากการสัมมนาครั้งนี้พนักงานของ SIAM MUSIC YAMAHA จะได้เปลี่ยนวิธีคิด เพื่อความแตกต่าง และเพื่อสิ่งที่ดีขึ้นทั้งกับตัวผู้คิดและสิ่งที่คิดด้วย
Categories: Uncategorized | No Comments
December 24th, 2013
K BANK & BENZ ได้ร่วมจัดสัมมนาผู้ประกอบการธุรกิจ SME ในหัวข้อ “แหกกฏ SME ตีให้ดังสู่เวทีโลก” เมื่อวันที่ 26 พ.ย. 2556 ที่ผ่านมา นับว่าเป็นอีกงานหนึ่งที่ทาง KBANK ได้จัดขึ้นเพื่อผู้ประกอบการ ลูกค้าของทางธนาคารให้ได้ประโยชน์นำไปใช้ในการบริหารจัดการแบรนด์ได้ดีมากยิ่งขึ้นไป อีกทั้งยังเป็นการจุดประกายให้ผู้ประกอบการหันมาสนใจและให้ความสำคัญกับการสร้างแบรนด์อีกด้วย
Categories: Uncategorized | No Comments
December 24th, 2013
ดร.สรณ์ จงศรีจันทร์ ได้จัดทำ workshop สำหรับผู้ประกอบการแบรนด์ JIB บริษัทจำหน่ายอุปกรณ์ IT โดยงานครั้งนี้ได้จัดขึ้นวันที่ 23 พ.ย. 2556 ที่ผ่านมา ณ โรงแรม เอเชีย แอร์พอร์ต ภายใต้ชื่อว่า JIB BRAND STRATEGY WORKSHOP
Categories: Uncategorized | No Comments
December 24th, 2013
เมื่อวันที่ 20 พ.ย. ที่ผ่านมา ดร.สรณ์ จงศรีจันทร์ได้จัดทำ G-Able Brand Orchestration Workshop ที่ Chatrium Residence Sathorn โดยมีผู้เข้าร่วมกว่า 40 คน ทุกท่านต่างให้ความสนใจ ตั้งอกตั้งใจฟังดร.สรณ์เป็นอย่างมาก ต้องได้ไอเดียดีๆกลับบ้านไปแย่างแน่นอนคะ
Categories: Uncategorized | No Comments
December 9th, 2013
ในสมัยที่คุณกำลังจีบแฟนคนที่น่ารักที่สุดของคุณในวันนั้น คุณใช้คำพูดประมาณไหนในการเกี้ยวพาราศี
มีใครที่พบรักกันในวันแรก แล้วก็ขอคนรักแต่งงาน โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาจีบกันเลย มีบ้างหรือเปล่า
กว่าจะได้ใครมาเป็นคู่ชีวิตสักคน (ที่รักกันอย่างยืนยาว) คุณคงต้องเสียเวลาไปไม่มากก็น้อย ที่จะต้องนัดแนะกันออกไปเที่ยว ไปกิน ออกไปดูหนัง ออกไปฟังเพลง
ในระหว่างที่คุณใช้เวลากับคนที่คุณรัก เชื่อได้เลยว่าคุณมีเรื่องราวหลายร้อย หลายพันเรื่องที่จะเล่าให้คนที่คุณรักฟัง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่คุณประทับใจที่สุด เรื่องที่คุณอับอายขายหน้ามากที่สุด หรือแม้กระทั่งเรื่องที่ทำให้คุณปวดร้าว เศร้าโศกเสียใจมากที่สุด
และผมก็เชื่อว่าคนที่คุณกำลังเล่าเรื่องราวเหล่านั้นให้เขาฟัง เขาก็อดทนตั้งใจ เต็มใจที่จะฟังเรื่องอะไรก็ไม่รู้ ที่อาจจะเกี่ยวข้องกับตัวเขาหรืออาจจะไม่เกี่ยวข้องกับตัวเขา
ถ้าเขายังมีสมาธิและความอดทนที่จะฟังเรื่องทุกอย่างจากคุณ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวอะไรก็ตาม สถานภาพของคนคนนี้น่าจะเป็นคนที่ยังมีความรัก ความศรัทธาและความไว้เนื้อเชื่อใจในตัวคุณอยู่ไม่มากก็น้อย
คนคนนี้ในบริบทของการตลาดเขาเรียกว่า ผู้จงรักภักดีหรือสาวก
อย่างนี้มีที่ไหน ไม่ว่าคุณจะเล่าอะไรให้เขาฟัง เขาก็มีความสนอกสนใจ มีความอดทนและความตั้งใจที่จะฟังคุณทุกๆเรื่อง
สุดท้ายเมื่อเวลาผ่านไป คนคนนี้ก็ได้กลายสภาพมาเป็นสามีหรือภรรยาที่คุณภูมิอกภูมิใจใช้ชีวิตร่วมกันอย่างมีความสุขตลอดรอดฝั่ง
แปลกดีที่คนสองคน ต่างพ่อ ต่างแม่ ต่างภูมิหลัง ต่างความคิดกัน ได้ตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน
ระหว่างเส้นทางของความรักก็มีการกระทบกระทั่งกันบ้างเหมือนลิ้นกับฟันแต่สุดท้ายคนทั้งสองต่างก็ให้อภัยกันและกัน
ลองย้อนกลับไปมองในสภาพความเป็นจริง
คนที่รักกันและเข้าใจกันต่างล้วนมีหลักการที่ใช้ร่วมกันคือ ชอบ รัก เห็นใจ เชื่อใจ ไว้ใจ ศรัทธา และในบางโอกาสก็มีความสงสารเข้ามาเกี่ยวข้อง
จริงไหมที่ผู้บริโภคไม่มากก็น้อยมีหลักการเดียวกันกับการใช้ชีวิตร่วมกันแบบสามี ภรรยา
ผมไม่เคยเห็นการใช้ชีวิตคู่ที่ราบรื่นจากการข่มขู่ คุกคามเลยแม้แต่คู่เดียว
ถ้าเป็นเช่นนี้มันไปกันไม่ยืด ไม่ยาว เดี๋ยวก็ต้องเลิกรากันไป
สู้มาเป็นกิ๊กกันเล่นๆ ยังสนุกเสียกว่า แบบไม่ต้องมีภาระผูกพัน
เฉกเช่นเดียวกับการสร้างแบรนด์ในยุคนี้ คุณไม่สามารถข่มขู่ คุกคาม ผู้บริโภคได้อีกต่อไป
การข่มขู่ คุกคาม ในการสร้างแบรนด์หมายถึงผู้ประกอบการไม่เคารพในตัวผู้บริโภค
ผู้ประกอบการไม่ได้เข้าใจความต้องการที่แท้จริงของผู้บริโภค นึกอยากจะผลิตอะไรออกมาก็ทำตามอำเภอใจมากกว่าที่จะเอาผู้บริโภคเป็นที่ตั้ง
ผู้ประกอบการไม่ได้เคารพในสิทธิ์ของผู้บริโภค โดยไม่ให้ความเป็นส่วนตัวของผู้บริโภค เช่น นึกอยากจะส่งข้อความทาง SMS ก็ส่งเข้ามือถือของผู้บริโภครายนั้นๆ แบบกระหน่ำส่งกันแบบวันต่อวัน
ผู้ประกอบการไม่ได้คิดแม้กระทั่งจะถามผู้บริโภครายนั้นๆ ด้วยว่าเต็มใจอยากจะรับข้อความที่ถูกส่งมาทาง SMS หรือไม่
ผมเคยได้รับข้อความที่ถูกส่งผ่านทาง SMS ให้ไปเรียนพิเศษในหลักสูตรภาษาอังกฤษของสถาบันสอนภาษาอังกฤษแห่งหนึ่งมาแล้ว 2-3 ครั้งในเวลาที่ไล่เลี่ยกันมาก
ผมไม่ได้อวดเก่งว่ามีความรู้ทางด้านภาษาอังกฤษที่ดีจนไม่ต้องเข้าเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติม แต่หลักสูตรที่สถาบันแห่งนี้ส่งมาคือหลักสูตรที่ถูกจัดมาเพื่อนักเรียนที่กำลังเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยในประเทศหรือต่างประเทศ ซึ่งไม่เหมาะสมกับอายุในวัย 50 กว่าปีของผมที่เป็นผู้บริหารในองค์กรระดับนานาชาติที่มีชื่อเสียงองค์กรหนึ่ง
แบบนี้เขาเรียกว่า “ไม่ได้ทำการบ้าน”
ยังมีอีกหลายโอกาสที่ผมได้รับโทรศัพท์จากหลากหลายธนาคารชั้นนำในประเทศให้สมัครบัตรเครดิตของธนาคารเหล่านี้โดยที่ผมเองในวันนี้ก็เป็นลูกค้าบัตรเครดิตของธนาคารเหล่านี้อยู่
ที่สำคัญเมื่อผมได้ปฏิเสธการสมัครบัตรเครดิตเหล่านี้ เจ้าหน้าที่ของธนาคารที่โทรศัพท์ติดต่อเข้ามาหาผมกลับโมโห ไม่พอใจที่ผมบอกปฏิเสธ โดยวางหูโทรศัพท์กระแทกจนผมสามารถรับรู้ได้
ทำไมผู้บริโภคอย่างผมต้องถูกลงโทษด้วยอากัปกิริยาที่ข่มขู่ คุกคามเช่นนี้
ผู้บริโภคไม่ได้อยู่ในสถานะที่ต้องง้อผู้ประกอบการอีกต่อไป เพราะผู้บริโภคมีทางเลือกมากมายในปัจจุบัน ในทุกๆอุตสาหกรรมไม่ใช่หรือ
ถ้าผู้ประกอบการใช้เวลาในการใส่ใจกับผู้บริโภคแต่ละรายด้วยความตั้งใจหรือค่อยๆหลอกล่อ เย้ายวน ไม่ช้าไม่นานผู้บริโภคที่ไม่ได้เป็นลูกค้าคุณในวันนี้ก็มีสิทธิ์จะเป็นลูกค้าคุณในอีกไม่ช้าไม่นาน
เป็นไปไม่ได้หรอกที่อยู่ดีๆจะลุกขึ้นมาขอแต่งงานโดยที่ยังไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้าของอีกฝ่าย
ผมไม่อยากให้ผู้ประกอบการคิดว่าการอ้าปากในแต่ละครั้ง ผู้บริโภคจะต้องยอมคุณเสมอไป คุณจะชนะทุกครั้งที่คุณอ้าปากไม่ได้หรอก
คุณต้องใจเย็นกว่านี้ให้ความดีของคุณโผล่ออกมาให้ผู้บริโภคเขาเห็น ค่อยๆหลอกล่อเย้ายวนกันไป สุดท้ายคุณก็จะได้เขามาเป็นลูกค้า
การที่ผมไม่ตอบตกลงที่จะเป็นลูกค้าคุณในวันนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะเกลียดคุณ
มันมีเรื่องราวของความจำเป็น (Relevance) และความอยากได้ (Need) ในตัวของผู้บริโภคทุกคน
เมื่อท้องมันอิ่ม มันก็ไม่หิว
เมื่อง่วง ก็อยากนอน
เป็นไปได้ยากที่จะฝืนกฎทางธรรมชาติของมนุษย์ โดยเฉพาะถ้าต้องควักเงินในกระเป๋าของตัวเองออกไปให้ใครสักคน
ผมไม่อยากให้ท่านผู้อ่านเข้าใจผิดว่า “หลอกล่อ เย้ายวน” คือการไปหลอกไปโกง ทำอะไรไม่สุจริตใจต่อผู้บริโภค
การสร้างแบรนด์คือการเปิดโอกาสให้ผู้บริโภคและผู้ประกอบการมีปฏิสัมพันธ์กันแบบค่อยๆเป็นค่อยๆไป
เปิดโอกาสให้ผู้โภคได้ใช้เวลาในการรับรู้และเข้าใจถึงคุณประโยชน์หรือความดีงามของสินค้า/บริการต่างๆ ที่มีขายกันอยู่ในตลาด
ไม่ซื้อวันนี้ไม่เป็นไร พร้อมเมื่อไหร่ค่อยแวะกลับเข้ามา
เมื่ออธิบายเกี่ยวกับสินค้าในครั้งแรกแล้วยังไม่เข้าใจ กลับมาอีกทีในครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3 ครั้งที่ 4 ได้อย่างไม่มีปัญหา
ต้องรับรองได้ว่าพนักงานแนะนำสินค้าของคุณจะหน้าไม่บูดหน้าไม่เบี้ยว
“ได้ครับไม่มีปัญหา เดี๋ยวจัดให้” เป็นประโยคที่คุณจะได้ยินจากคนเผ่าพันธุ์ดีๆเช่นนี้
พนักงานขายนิสัยดี ลูกค้าก็ติดใจ แพงนิดแพงหน่อยกว่าร้านคู่แข่งไม่ใช่เรื่องใหญ่ ขอให้ถูกใจเป็นสำคัญ
แล้วทำไมผู้ประกอบการหลายราย ยังใช้เรื่องราคามาเป็นกลยุทธ์ในการตลาดที่ขายของถูกเพียงอย่างเดียว โดยลืมไปว่าแท้ที่จริงแล้วมันอาจเป็นเรื่องของคนที่สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มในตัวสินค้า/บริการได้เป็นอย่างดี มีพลังขับเคลื่อนมากกว่าแค่ราคาที่ถูกสุดๆแล้วเมื่อไหร่ผู้ประกอบการจะรวยกันสักที
ผมชื่นชมร้านประเภท Gallery หรือ Studio ของ Apple, Sony หรือ Samsung ในพลาซ่า หรือในห้างสรรพสินค้าชั้นนำทั่วไป
อยากทดลอง ทดสอบสินค้าประเภทใดในร้านพนักงานขายที่ผมได้เคยพบมาต่างมีความตั้งใจที่จะให้ข้อแนะนำในตัวสินค้าจนผมพอใจ ไม่เคยกดดันให้ผมต้องรีบตัดสินใจทันทีทันใดในเวลานั้น
บ่อยครั้งผมก็กลับเข้าไปหาพนักงานขายในร้านด้วยคำถามใหม่ๆเกี่ยวกับสินค้าประเภทต่างๆด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เหมือนเคย ผมก็ยังไม่ได้ตัดสินใจซื้อ
เงินทองหายากใครจะอวดรวยแบบเท่าไหร่ก็ไม่ว่า ขออย่าให้เสียหน้าเป็นใช้ได้
แล้ววันเวลาที่สมควรก็มาถึงผมมีความอยากได้ ผมมีความพร้อม สุดท้ายก็กลับไปซื้อกับคนที่เคยดูแลเอาใจใส่เรามาอย่างเสมอต้นเสนอปลาย ที่ไม่เคยข่มขู่ คุกคามผู้บริโภคตัวเล็กๆอย่างผม
โปรดติดตามบทความต่อไปได้ใหม่นะคะ
Categories: Uncategorized | No Comments
November 21st, 2013
เมื่อวันที่ 11 ฑ.ย. 2556 ที่ผ่านมา ดร.สรณ์ จงศรีจันทร์ ได้จัดทำ workshop สำหรับการ Re-Branding ที่โรงแรม Chatrium Sathorn นับเป็นอีกก้าวหนึ่งที่สำคัญสำหรับ G-Able ที่จะก้าวไปข้างหน้า สู้ๆนะคะ
Categories: Uncategorized | No Comments
